Srpsko narodno pozorište
, 16. mart 2010.
Opis: "Da se razumemo: Jasna Đuričić i Boris Isaković su takvi glumci, da bi, u njihovom tumačenju, i čitanje telefonskog imenika bio uzbudljiv pozorišni događaj. Dakle, nemački pisac, naš savremenik, piše komad o pozorištu, a na primeru proba jedne scene iz Geteovog Fausta, Gretine scene sa škrinjom, na stranici 89. Protagonisti su Glumica i Reditelj. Šta je Hibneru Faust i zašto baš taj komad? Pa, valjda, da bi, poput nihiliste i razbijača iluzija - Mefista - demistifikovao jedan svet koji upravo počiva na iluzijama i, potom, budući da i sam u tom svetu živi, otvorio glumcima prostor za - stvaranje nove iluzije. Upravo taj dijalektički skok dogodio se u predstavi Borisa Liješevića, mladog, talentovanog, ali nadasve inteligentnog reditelja koji je, najpre, prepoznao tu dvostruku piščevu "igru", tu njegovu potrebu za demistifikacijom i ponovnom mistifikacijom pozorišta, a potom, u idiomu scenskog minimalizma, usredsređujući se na glumce, odgovorio - istom merom, stvarajući duhovitu, povremeno dirljivu i pre svega čarobnu pozorišnu iluziju. A ako ćemo o klimaksu, to je scena u kojoj Boris Isaković, u ulozi ostarelog glumca koji voli da režira, u jednom trenutku preuzima Glumičinu ulogu, staje na rampu i govori njen tekst! Dirljivo, potresno, kao sublimacija onog "glumac-je-glumac..." ili, drugačije: "igrao bih i Lava"!"
Darinka Nikolić
Premijera
7. oktobar 2005.
, Srpsko narodno pozorište
|
|
